مزیت اصلی لاستیک استایرن-بوتادین هیدروژن دار شده در کاربرد به عنوان رویه تایر، ناشی از تعداد کمتر پیوندهای دوگانه فعال در ساختار این لاستیک است؛ بدین ترتیب احتمال افزایش نقاط اتصال عرضی و شکست زنجیر پلیمری کاهش یافته و در نتیجه با جلوگیری از افت خواص با گذر زمان، تحت تنش و دمای بالا، منجر به بهبود 50 درصدی پیری می‌شود. این مزیت شیمیایی یک حاصل فیزیکی دارد و آن بزرگ شدن شعاع ژیراسیون زنجیر است که منجر به درهم فرورفتگی بیشتر زنجیرها و افزایش گره‌خوردگی‌ها و به دنبال آن افزایش استحکام مکانیکی لاستیک استایرن-بوتادین هیدروژن دار شده در مقایسه با لاستیک استایرن-بوتادین معمولی می‌گردد. به علاوه، توزیع نقاط اتصال عرضی در لاستیک استایرن-بوتادین هیدروژن دار شده در مقایسه با لاستیک استایرن-بوتادین معمولی همگن‌تر بوده و این باعث کاهش تمرکز تنش، به عنوان یکی از عوامل مهم شکست، می‌گردد. به علاوه، پیوندهای کربن-کربن شکسته شده در لاستیک استایرن-بوتادین هیدروژن دار شده، بر خلاف لاستیک استایرن-بوتادین معمولی، در مقابل اکسیژن مقاوم بوده و قابل بازگشت به حالت اولیه هستند.