صنعت لاستیک ایران

صنعت لاستیک ایران

تبیین پیشران های موثر بر آینده گزارشگری پایداری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
10.22034/irm.2023.370787.1200
چکیده
نظریه مسئولیت اجتماعی و گزارشگری پایداری، رویکردی متعالی به کسب‌وکار است که تاثیر اجتماعی یک سازمان بر جامعه را مورد توجه قرار می دهد. هدف پژوهش حاضر شناسایی پیشران های موثر بر آینده گزارشگری پایداری است. روش پژوهش بر مبنای هدف کاربردی، بر مبنای روش جمع آوری داده توصیفی-پیمایشی و بر مبنای نوع داده، ترکیبی است. براساس تحلیل های صورت گرفته الزامات قانونی، بحران های آب و هوایی و زیست محیطی و وجود گروه های حمایت از محیط-زیست به‌عنوان پیشران های کلیدی آینده گزارشگری پایداری انتخاب شدند. عدم توسعه یافتگی گزارشگری پایداری عمدتا به دلیل عدم الزام شرکت ها بوده لذا بازبینی و توجه بـه اصلاح یا تدوین قوانین و انتشار رهنمودها می تواند موجب گسترش این حوزه شود. همچنین با توجه به رسالت گروه های حمایت از محیط زیست، پیشنهاد می گردد دولت بستر مناسبی برای رشد آنها فراهم نماید. شایان ذکر است پژوهش های قبلی صورت گرفته در حوزه گزارشگری پایداری اغلب گذشته نگر بوده و بدون توجه به آینده انجام شده اند که در پژوهش حاضر بدان پرداخته شد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

اکبری، محسن؛ قاسمی شمس؛ معصومه؛ هوشمند، فاطمه. (1395). بررسی تأثیر اعتمادبه‌نفس بیش از حد مدیران بر مسئولیت اجتماعی. پژوهش‌نامه مدیریت تحول، 15، 42-23.
بهار مقدم، مهدی؛ صادقی، زین‌العابدین؛ صفرزاده، ساره. (1392). بررسی رابطه‌ی مکانیزم‌های حاکمیت شرکتی بر افشای مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها. فصلنامه حسابداری مالی، ۵ (20)، 107-90.
جنانی، محمدحسن؛ حیدری، محمد. (1390). امکان‌سنجی پیاده‌سازی گزارشگری زیست‌محیطی در ایران. مجله حسابداری مدیریت، 4 (9)، 84-69.
حسینی، سیدعلی؛ حقیقت، سرور. (1395). رابطه بین حاکمیت شرکتی و ایفای مسئولیت اجتماعی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق‌بهادار تهران. مجله پژوهش حسابداری، 4 (6)، 128-103.
خوزین، علی؛ طالب‌نیا، قدرت اله؛ گرکز، منصور؛ بنی‌مهد، بهمن. (1397). بررسی اثر ساختار مالکیت بر توسعه سطح گزارشگری پایداری. مجله حسابداری مدیریت، 11 (36)، 13-1.
دارابی، رؤیا؛ اکبری، مریم. (1394). بررسی عوامل مؤثر بر اجرای حسابداری محیط‌زیست. پژوهشنامه اقتصاد و کسب‌وکار، 6 (10)، 84-71.
سپاسی، سحر؛ کاظم‌پور، مرتضی. (1396). مسئولیت‌پذیری و گزارشگری اجتماعی شرکت‌ها. تهران، ترمه، اول.
شفیعی، حسین؛ خدامی پور، احمد؛ دستگیر، محسن. (1396). تأثیر شاخص‌های کلان اقتصادی بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها. فصلنامه مطالعات میان‌رشته‌ای در علوم انسانی،10، 173-155.
صنوبر، ناصر؛ حیدریان، بهنام. (1391). شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها در ایران. جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه، 1(1)، 89-71.
طالب‌نیا، قدرت‌الله؛ رجب‌دری، حسین؛ خان‌ذلان، امیررضا. (1397). بررسی عوامل مؤثر بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی از دیدگاه اسلامی. فصلنامه مدیریت اسلامی، 26 (2)، 211-183.
عابدی، احمد؛ مهدوی راد، محمدعلی؛ خنیفر، فاطمه. (1400). ارائه چارچوب ادراکی از اخلاق حرفه‌ای بر اساس نص وحیانی برای منابع انسانی سازمانی. مدیریت فرهنگ سازمانی، 19(3)، 423-454.
عالم شاه، سیدامین. (1393). بررسی عوامل مؤثر در اتخاذ روش‌های حسابداری مدیریت زیست‌محیطی (EMA). مجله حسابداری مدیریت، 7 (22)، 108-89.
فوکردی، رحیم؛ محتاط، مینو. (1396). محتوای گزارش پایداری شرکت ملی پالایش و پخش فراورده‌های نفتی: کاربرد کارت ارزیابی و دیمتل خاکستری. مجله مدیریت صنعتی، 4 (9)، 764-735.
فیاضی آزاد، علی؛ رحمتی، محمدحسین؛ خنیفر، حسین. (1396). طراحی مدل عوامل مؤثر بر مسئولیت اجتماعی شرکت ملی نفت ایران. مجله مدیریت سرمایه اجتماعی، 2 (4)، 197-181.
قادرزاده، سید کریم؛ کردستانی، غلامرضا؛ حقیقت، حمید. (1396). شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر سطح افشای مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها با رویکرد داده‌کاوی. پژوهش‌های کاربردی در گزارشگری مالی، 6، 46-7.
کاشانی پور، محمد؛ فتحی، محمدرضا؛ فرجی، امید؛ رحمانی، محمد. (1399). آینده پژوهی گزارشگری پایداری با به‌کارگیری رویکرد سناریونویسی. دو فصلنامه حسابداری ارزشی و رفتاری، ۵ (۱۰):۶۹-۱۰۱.
کاشانی پور، محمد؛ جندقی، غلامرضا؛ رحمانی، محمد. (1397). بررسی رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی با افشا اطلاعات پایداری شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق‌بهادار تهران. پژوهش‌های تجربی حسابداری، 8 (1)، 31-11.
محمدی، جمال؛ خوزین، علی. (1396). چارچوب نظری گزارشگری پایداری. فصلنامه مطالعات مدیریت و حسابداری، 3 (3)، 377-365.
معصومی، رسول؛ صالح نژاد، حسن؛ ذبیحی، علی. (1397).شناسایی متغیرهای مؤثر بر گزارشگری پایداری شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق‌بهادار تهران. دانش حسابرسی، ۱۸(۷۰)، 221-195.
ملکیان، اسفندیار؛ سلمانی، رسول؛ شهسواری، معصومه. (1394). مطالعه رابطه بین مالکیت دولتی و نهادی با مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت‌ها. فصلنامه دانش سرمایه‌گذاری، 17، 74-55.
وکیلی‌فرد، حمیدرضا؛ حسین‌پور، فاطمه. (1396). بررسی اثر شدت نگرش مذهبی حسابداران بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی شرکت. فصلنامه حسابداری ارزشی و رفتاری، ۲ (۳)، 214-185.
Adnan, S., Hay, D., & S, Chris. (2018). The Influence of Culture and Corporate Governance on Corporate Social Responsibility Disclosure: A Cross Country Analysis. Journal of Cleaner Production, 198, 820-832.
Akin, A, & Yilmaz, I. (2016). Drivers of Social Responsibility: Evidence from Turkish Banking Sector. Procedia Economics and Finance, 38, 2-7.
Alshaer, H, & Zaman, M (2016). Board Gender Diversity and Sustainability Reporting Quality.Contemporary Accounting & Economics, 12 (3), 210-222.
Aras, G., & Crowther, D. (2018). Governance and Sustainability: An Investigation into Relationship between Corporate Governance and Corporate Sustainability. Management Decision, 46 (3), 443-448.
Calabrese, A., Costa, R., Levialdi, N., & Menichini, T. (2014). A fuzzy AHP Method to Support Sustainability Reporting: An Application to the Water Technology Industry. Journal of Cleaner Production, 121, 1-50.
Chen, W., Zhou, G., & Xindong, Z. (2019). CEO Tenure and Corporate Social Responsibility. Journal of Business Research, 95, 292-302.
Dyck, A., Lins, K., Roth, L., & H, Wagner. (2019). Do Institutional Investors Drive Corporate Social Responsibility? International Evidence. Journal of Financial Economics, 131 (3), 693-714.
Dyduch, J., & Krasodomska, J. (2017). Determinants of Corporate Social Responsibility: Polish Listed Companies. Econ Papers, 9 (11), 1-24.
Galbreath, J. (2010). Drivers of Corporate Social Responsibility: the Role of Formal Strategic Planning and Firm Culture. British Journal of Management, 21 (2), 511-525.
Habek, P., & Wolniak, R. (2015). Factors Influencing the Development of CSR Reporting Practices: Experts’ versus Preparers’ Points of View. Inzinerine Ekonomika-Engineering Economics, 26 (5), 560–570.
Hang, Ph. (2017). Factors Affecting CSR: A Case of Commercial Banks in Ho Chi Minh City. Auditing and Finance Research, 5 (4), 43-53.
Jensen, C., & Berg, N. (2011). Determinants of Traditional Sustainability Reporting Versus Integrated Reporting. An Institutionalist Approach. Business Strategy and the Environment, 21 (5), 299-316.
Kılıç, M., & Kuzey, C. (2017). Factors Influencing Sustainability Reporting: Evidence from Turkey. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=3098812.
Kim, H., Kim, T., Kim, Y., & Park, K. (2019). Do long-term Institutional Investors Promote Corporate Social Responsibility Activities? Journal of Banking & Finance, 101, 256-269.
Kuzey, C., & Uyar, A. (2017). Determinants of Sustainability Reporting and its Impact on Firm Value: Evidence from the Emerging Market of Turkey. Journal of Cleaner Production, 143, 27–39.
Li, N., Toppinen, A., Tuppura, A., & Puumalainen, K. (2011). Determinants of Sustainability Disclosure in the Global Forest Industry. Journal of Business Ethics and Organization Studies, 16 (1), 33-40.
Moon, J. (2004). Government as a Driver of Corporate Social Responsibility. ICCSR Research, 20, 1-27.
Park, B., & Cave, A. (2018). Corporate Social Responsibility in International Joint Ventures: Empirical Examinations in South Korea. International Business Review, 27 (6), 1213-1228.
Peters, G., & Andrea, R. (2015). The Association between Sustainability Governance Characteristics and the Assurance of Corporate Sustainability Reports. A Journal of Practice & Theory, 34 (1), 163-198.
Ranjani, M. (2014). Key Drivers of Sustainability Reporting (a Study in Indian Perspective). Management & Change, 18 (1), 73-90.
Roitto, A. (2013). Factors Effecting Corporate Social Responsibiity Disclosure Ratings: An Empirical Study of Finnish Listed Companies, Master’s thesis, University of Oulu.
Rosati, F., & Faria, L. (2019). Addressing the SDGs in Sustainability Reports: The Relationship with Institutional Factors. Journal of Cleaner Production, 215, 1312-1326.
Sanchez, I., Fernandez, S., & Ferrero, M. (2019). Female Directors and Dmpression Management in Sustainability Reporting. International Business Review, 28 (2), Pp 359-374.
Schwarz, O. (2007). Assessing Future Disorders in Organizations: Implications for Diagnosing and Treating Schizophrenic, Depressed or Paranoid Organizations. Journal of Foresight, 9 (2), 15-26.
Shi, G., Sun, J., Zhang, L., & Jin, Y. (2017). Corporate Social Responsibility and Geographic Dispersion. Journal of Accounting and Public Policy, 36 (6), 417-428.
دوره 27، شماره 110
تابستان 1402
صفحه 78-91

  • تاریخ دریافت 28 آبان 1401
  • تاریخ بازنگری 14 آذر 1401
  • تاریخ پذیرش 22 آذر 1401